Bitirdim!!

Butun sevdiklerim,

Doktorami 21 Eylul 2006 tarihinde bitirdim, 4 yil 1 aylik bir surecti ama 400 yillik yoruldum :-)

darisi butun calisanlarin basina..

Hayatimda su ana dek yaptigim isler icinde en yorucusu, en yogunu, en hirpalayicisiydi ama bitirdigim anki sevinci dusunursek yaptigim en guzel islerden biriydi.

basladigim isi bitirebildigim icin cok sansliyim,
sonsuz tesekkurlerim oncelikle aileme, nisanlima ve tum dostlarima.

bana inandiginiz icin cok tesekkur ederim,
bazi gunler ben bile kendime inanmiyordum, ama siz hic vazgecmediniz..

doktora yapanlar, dayanin arkadaslar,
o gun cok yakin,

ama dikkat edin sonuna dogru sinanacaksiniz,
giderek zorlasacak, oyle bir gun gelecek ki yuruyup gitmek, arkaniza bakmamak uzere birakmak isteyeceksiniz..

iste o an sakin vazgecmeyin,
tam o anda basarmaya o kadar yakinsiniz ki..

guzel dileklerim ve sonsuz dualarim sizinle..

Ramazan geldi hosgeldi..

Hepinizin Ramazan'i mubarek olsun.

Turkiyedekiler, lutfen yerimize de yiyin ince ramazan pidelerini:

ama pide lavas gibi incecik ve yer yer kabarmis ve cok kizarmis olacak ve uzerine
beyaz peynir, zeytin ve istenirse azicik da yas nane konacak, bunlar esliginde bir
bardak cayla acilacak oruc..

bazen 4 pide alinacak fazla fazla, iftarda ikisi yenip ikisi naylon posette
unutulacak, unutan yiyecek lafi anneden..

sahurda kahvaltilik yenecek, sonra yatilacak ama bir turlu uyunamayacak dolu
mideyle, sabaha karsi yataktan uykusuz cikip ise/okula gidilecek ama en guzel
uykusuzluklardan olacak sahur uykusuzluklari.

sonra bir aksam iftar icin arkadaslarla bulusulacak en yakin manticida,
-benim gibi- gozu hic doymayanlar 1.5 manti soyleyecek :-)
bol sumak, nane ve pul biber ekilecek.

ilk 15 gun cok kolay ve guzelken, son 15 gunde bunye azicik tepki verecek, "Allah
gunah yazmasin ama zordur yavrum bu Ramazanin ikinci yarisi" diyecek anne babalar,
komsu teyzeler..

sonrasi malum: Bayram gelecek..

aylardan bir ay, gunlerden bir gun ben de geri donup bir bayram sabahi evde uyanacagim,
yillardan sonra...

uzun suren gergin bir uyku olacak hersey,
insallah birgun uyanacagim.

ve mutlu olacagim bir kucuk pidecinin onunde beklerken, cocuklar gibi,
mutlulugumu her zamanki gibi biraz da abartacagim,
o kadar ki siniri bozulacak beni gorenlerin :-)

herkes deli derken umursamayacagim,
umursadigim yillara aciyacagim,

tatli-kacik yasli bir teyze olmus olacagim o zaman artik,
genc guvensizliklerim yerini kendinden emin kirisiklara birakmis olacak..

sizlere arada bir mail atacagim, yazacagim da yazacagim yine boyle.

inaniyorum ki butun kalbimle, birgun cok mutlu olacagim.

inaniyorum ki, hepimiz birgun coooo..k mutlu olacagiz.
kac Ramazan sonra bilemiyorum ama gonulden inaniyorum..

hayirli Ramazanlar.

melekler seninle olsun...

Ercumentle, birbirimize ettigimiz en guzel duaymis meger:

"melekler hep seninle olsun"

Benim son melegimin adi Evsen.

Hayatimiza onlarca insan aliriz, bir kismi daha en basindan belli eder kiymet vermeyecegini, ama birakmayiz ki bu kiymet bilmezler gitsinler, kendimizi sonu gelmez dertlere sokariz, aliniriz, kiriliriz, uzuluruz...
sonunda bir avuc kalp kirigi kalir bize.

bir de digerleri vardir,
ne zaman nereden geldiklerini hatirlayamayiz,
anlayamayiz da cogu zaman..

ne zaman onyargilarimizi gecmis, ne zaman gunluk hayatimiza girmislerdir?

boyle sessiz sakin usulca hayatimiza gelir,
sessizlikte ses,
gucsuzlukte guc,
yalnizlikta destek oluverirler..

en mutsuz gunumuzde kapimiza birakilmis not,
aglamakli sabahimizda kucagimizda bir buket cicek,
yorgun aksamimizda bir tatlu huzur olurverirler..

bu melekler nereden gelirler?

son melegimin adi Evsen,
sevgili melek, bu yazidan haberin bile yok..

bana cok ozledigim o tatli kiz-kiza arkadasliklari tekrar hatirlattigin icin cok sagol..

en guzel duamizmis meger, duyulmus.

melekler sizinle olsun..

ozlersin

evet zaten hep uzaktasindir, her an ozlersin ama bazen daha bir cok ozlersin..

birden vurur boyle ozlem insani,
cogu zaman da beklenmedik bir anda gelir ki sen hazirlanamayasin,
duygular bazen sasirtir bizi, cunku bilirler ki kendileri de kandirilabilir, ama yalnizca bir sureligine..

cok cok ozlersin uzaklari, uzaklardaki herkesi,
telefon yetmez, fotograflar cansiz..

ustune once bir bardak cay icersin, gecmez..
bir yuruyuse cikarsin, cok uzun degil,
hem isler var bekleyen, hem de hava hep erken bozar bu sehirde..
yurursun yurursun gecmez..
dayanamaz, bir cikolata yersin, gecmez..

bir tanidik ses duyarsin depresir..

bazen cok cok ozlersin,
ne yapsan ne etsen gecmez.

dua edersin guzel gunler cabuk gelsin diye.
uzaklar yakin olsun diye..

ulken bu kadar calismis oldugun icin azicik senin kiymetini bilsin diye,
yazik ki bilmez..
kadrolar gelmez..

ulkenin en buyuk problemlerinden birini (deprem) cozebilmek icin minicik, ufacik, agirbasli bir anahtar vardir elinde,
denemek istersin..
dogru kapiya yaklastirmazlar bile seni..
anahtarina bakar kalirsin..

bu ozlem, bu karamsarlik bazen geldi mi boyle hic gitmez..

dua edersin, hayal kurarsin,
bir cikolata, bir cay daha..